تعب کشیدن

تعب کشیدن . [ ت َ ع َ ک َ / ک ِ دَ ] (مص مرکب ) رنج بردن . درد کشیدن . سختی و محنت کشیدن : کو صبح که بار شب کشیدم در راه بلا تعب کشیدم . خاقانی . تو از گرانی خود می کشی تعب صائب ز خار باد صبا ایمن از سبکباری است . صائب (از آنندراج ). گبز است حاصلی که ز خرمن گذشته است کی مور خواهشم تعب دانه می کشد. اسیر(از آنندراج ). باقی به عبث تو زحمت خویش مکش پیوسته تعب ز صحبت خویش مکش . ملاعبدالباقی (از آنندراج ).