تعزیب
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تعزیب . [ ت َ ] (ع مص ) دور شدن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). ◄ دراز شدن غیبت کسی . (از اقرب الموارد). ◄ دور بردن به چرا. (تاج المصادر بیهقی ). بسوی چراگاه دور بردن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). ◄ سستی کردن در آنچه که بدان آغاز کرده است . ◄ بردن زن عزوبت مرد را. (از اقرب الموارد).