تعزیه داری
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تعزیه داری . [ ت َ ی َ / ی ِ ] (حامص مرکب ) روضه خوانی . (ناظم الاطباء). عمل تعزیه دار. برساختن شبیه و نمایش بعض مصائب اهل البیت (ع ). و رجوع به تعزیه شود.
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی