تعطیب

تعطیب . [ ت َ ] (ع مص ) علاج کردن . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). ◄ مروسیدن شراب را تا بوی خوش گیرد. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). علاج کردن شراب برای تطیب بوی آن . (از اقرب الموارد). ◄ پیدا گردیدن برآمدنگاه خوشه ٔ انگور. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).