تعقیب
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(تَ) [ ع. ] ۱- (مص م.) دنبال کردن، از پی چیزی رفتن. ۲- (اِ.) دعایی که بعد از نماز خوانند. ۳- (اِمص.) پی گرد، پی گیری یا جست و جوی کسی به وسیله نیروی انتظامی یا مقامات قضایی.
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(تَ) [ ع. ] ۱- (مص م.) دنبال کردن، از پی چیزی رفتن. ۲- (اِ.) دعایی که بعد از نماز خوانند. ۳- (اِمص.) پی گرد، پی گیری یا جست و جوی کسی به وسیله نیروی انتظامی یا مقامات قضایی.