تعلل

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

تعلل . [ ت َ ع َل ْ ل ُ ] (ع مص ) مشغول داشتن در کار یابسنده کردن به آن . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). مشغول شدن به کاری . (آنندراج ). ◄ روزگار گذاشتن و به چیزی بهانه کردن . (تاج المصادر بیهقی ). بهانه کردن . (زوزنی ) (دهار). علت انگیختن و سبب پرسیدن و معنی تأخیر و بهانه جویی از آن مراد باشد.... حجت انگیختن و چون حجت باعث درنگ باشدو تأخیر میشود لهذا مجازاً بمعنی درنگ و تأخیر مستعمل می شود. (غیاث اللغات ) (آنندراج ). تأخیر و درنگی و دفعالوقت . عذر و بهانه و ایراد و اعتراض . (ناظم الاطباء).... حجت آشکار کردن و تمسک به آن . (از اقرب الموارد) : اگر آنچه مثال دادیم و به تعلل و مدافعتی مشغول شده اند ناچار ما را باز باید گشت . تعلل به کار جهان کی رواست که تأخیر را فتنه ها در قفاست . (از خزان بهار کاشف شیرازی ). ◄ بازی کردن بازن . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). ◄ بیرون آمدن زن از ایام نفاس . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء)(از اقرب الموارد). ◄ علالت ناقه دوشیدن و آن شیر جمعشده میان روز، بعد از دوشیدن اول است . (از اقرب الموارد). ◄ به اصطلاح اطباء اندک اندک خوردن چیزی را. (غیاث اللغات ) (آنندراج ).

مترادف‌ها و واژه‌های مرتبط

اهمال، بهانه‌جویی، بهانه‌تراشی، تاخیر، تکاهل، درنگ، سستی، طفره، کوتاهی، مسامحه بهانه آوردن، بهانه کردن، بهانه تراشی کردن، بهانه جستن درنگ کردن، طفره رفتن