تعلوط

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

تعلوط. [ ت َ ع َ وُ ] (ع مص ) آویختن و به خود چفسانیدن کسی را. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).