تعمج

تعمج . [ ت َ ع َم ْ م ُ] (ع مص ) بر خویشتن پیچیدن . (تاج المصادر بیهقی ). پیچیدن . (زوزنی ). پیچ پیچان رفتن . یقال : تعمجت الحیة؛ ای تلوت فی مرها؛ پیچید آن مار. (از منتهی الارب ) (ازناظم الاطباء). پیچ پیچان رفتن مار و سیل . (از اقرب الموارد): تعمجت فیه اعناق السیوف . (اقرب الموارد).