تعمم
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(تَ عَ مُّ) [ ع. ]<BR>۱- (مص ل.) دستار بستن، عمامه بستن.<BR>۲- (اِمص.) دستاربندی، عمامه بندی ؛ ج. تعممات.<br>
فرهنگ فارسی معین
(تَ عَ مُّ) [ ع. ] ۱- (مص ل.) دستار بستن، عمامه بستن. ۲- (اِمص.) دستاربندی، عمامه بندی ؛ ج. تعممات.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تعمم . [ ت ُ ع َم ْ م ُ ] (ع مص ) عمامه در سر بستن . (تاج المصادر بیهقی ) (زوزنی ). عمامه بر سر بستن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). عمامه پوشیدن و پیچیدن آن بر سر. (از اقرب الموارد). ◄ عم خواندن . (تاج المصادر بیهقی ) (زوزنی ) (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). یقال : تعممته النساء؛ ای دعوته عماً. (منتهی الارب ).