تعوج
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تعوج . [ ت َ ع َوْوُ ] (ع مص ) کژ شدن . (تاج المصادر بیهقی ) (زوزنی ). کج گردیدن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). تعوج چوب و مانند آن ؛ خلاف اعتدال آن . (از اقرب الموارد). ◄ انعطاف ناقه . (از اقرب الموارد).