تعویق

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

تعویق . [ ت َع ْ ] (ع مص ) بازداشتن . (ترجمان جرجانی ترتیب عادل بن علی ). بر درنگ داشتن و بازداشتن و مشغول کردن . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). بازداشتن و در بند کردن و در کتابی نوشته که تعویق منع ساختن و بازداشتن و در درنگ افکندن، مشتق از عوق بالفتح که بمعنی بازداشتن است . (غیاث اللغات ) (آنندراج ). درنگی و تأخیر و توقف و منع. (ناظم الاطباء) : سلطان از جهت وفات پدر و تشویق حال غزنه از آن مهم بازماند و به غزنه رفت و آن مراد در تعویق افتاد. (ترجمه ٔ تاریخ یمینی چ اول تهران ص ٢١٦).

تعویق . [ ت َع ْ ] (اِخ ) دهی از دهستان کوهستان بخش داراب شهرستان فسا محصول آن توتون، گل سرخ، بادام، گردو و انجیر. دارای ٢٥٠ تن سکنه است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٧).

مترادف‌ها و واژه‌های مرتبط

تاخیر، تعلیق، درنگ، وقفه، دفع‌الوقت، موکول ≠ تعجیل عقب‌انداختن، معوق گذاشتن تاخیر کردن، درنگ‌ورزیدن ≠ شتاب کردن، شتافتن، عجله کردن