تعیی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تعیی . [ ت َع َی ْ یی ] (ع مص ) درماندن در کار و راه نیافتن در آن و استوار و نیکو کردن نتوانستن و دشوار شدن کار. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). درماندن در کار و قادر نبودن به نگهداشت آن . (از اقرب الموارد).