تغاطس
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تغاطس . [ ت َ طُ ] (ع مص ) غفلت ورزیدن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). تغافل . (اقرب الموارد). همدیگر را در آب فروبردن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). تماقل درآب . (از اقرب الموارد). و رجوع به ماده ٔ قبل شود.