تغذی
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(تَ غَ ذِّ) [ ع. ] (مص ل.) غذا خوردن.<br>
فرهنگ فارسی معین
(تَ غَ ذِّ) [ ع. ] (مص ل.) غذا خوردن.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تغذی . [ت َ غ َذْ ذی ] (ع مص ) خوردن . (منتهی الارب ) (آنندراج )(ناظم الاطباء) : شوهر زن را میکشت و می جوشانید و با اجزا و اعضاء او تزجی و تغذی میکرد. (ترجمه ٔ تاریخ یمینی چ اول تهران ص ٣٢٧). ◄ مطاوع تغذیه . (از اقرب الموارد). رجوع به تغذیه شود.