تغرد
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تغرد. [ ت َ غ َرْ رُ ] (ع مص ) بلند و طرب انگیز ساختن مرغ آواز خود را و در گلو گردانیدن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). خوانندگی طرب انگیز مرغان . (حاشیه ٔ حافظ چ قزوینی ص ٣٣٠) : اذا تغرد عن ذی الاراک طائر خیر فلاتفرد عن روضها انین حمامی . حافظ.