تغریبردی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تغریبردی . [ ] (اِخ ) یکی از امرای بزرگ دولت ممالیک مصر که در زمان الملک الناصر فرج اتابک شام بودو به سال ٨١١ هَ . ق . درگذشت . و پسرش ابن تغریبردی (امیر جمال الدین ابوالمحاسن یوسف ) از مورخان و دانشمندان است . او راست : «حوادث الدهور فی مدی الایام و الشهور» و «مورد اللطافه فی من ولی السلطنة» در تاریخ .وی در سال ٨٧٤ هَ . ق . در حران درگذشت . رجوع شود به کتاب از سعدی تا جامی ص ٦٥ و اعلام زرکلی ج ١ ص ١٦٢.