تغسر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تغسر. [ ت َ غ َس ْ س ُ ] (ع مص ) مشتبه و آمیخته گردیدن کار. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). التباس و اختلاط کار. (از اقرب الموارد). ◄ پیچیده و درهم گردیدن رشته . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). ◄ چوب در پارگین افتادن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). یقال : تغسر الغدیر اذا وقع فیه العیدان . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).