تغسیل
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تغسیل . [ ت َ ] (ع مص ) مبالغه نمودن در شستن اندام . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). ◄ پاک گردانیدن گناه و جز آن : غسل اﷲ حوبک ؛ ای طهرک . (از اقرب الموارد). ◄ بسیار گاییدن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء).