تغضف
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تغضف . [ ت َ غ َض ْ ض ُ ] (ع مص ) پوشیدن شب کسی را. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء): تغضف علینا اللیل ؛ مال و البسنا. (از اقرب الموارد). ◄ پیش آمدن دنیا و افزون گردیدن خیرش : تغضف علینا الدنیا. ◄ آژنگ روی گردیدن . و خمیدن و دوتا و کژ شدن . ◄ شکستن وفرودریدن چاه . ◄ حلقه بستن مار. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (آنندراج ) (از اقرب الموارد).