تغلبی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تغلبی . [ ت َ ل َ ] (اِخ ) ابراهیم بن حمدان . یکی از امرای دوران المقتدر عباسی در دیار ربیعه ولایت یافت ولی این امر چندان دوام نداشت چه بزودی درگذشت . (٣٠٨ هَ . ق . / ٩٢٠ م .) وی مردی شجاع و نیکوسیرت بود. (از اعلام زرکلی ج ١ ص ١٢).
تغلبی . [ ت َ ل َ ] (اِخ )حافظ ابویاسر عماربن رجاء التغلبی استرابادی که در سال ٢٦٧ هَ .ق . در گرگان درگذشت . او راست : المسند فی الحدیث . (از اسماءالمؤلفین ج ١ ستون ٧٧٩).
تغلبی . [ ت َ ل َ ] (اِخ ) محمدبن الحارث . از اطرافیان فتح بن خاقان و کتاب اخلاق الملوک از اوست . (یادداشت بخط مرحوم دهخدا).