تغلج
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تغلج . [ ت َ غ َل ْ ل ُ ] (ع مص ) ستم کردن و بی فرمانی نمودن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). ◄ آب خوردن خر، و زبان در دهن گردانیدن آن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تغلج . [ ت َ غ َل ْ ل ُ ] (ع مص ) ستم کردن و بی فرمانی نمودن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). ◄ آب خوردن خر، و زبان در دهن گردانیدن آن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء).