تغمیر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تغمیر. [ ت َ ] (ع مص ) دور کردن یا دور انداختن چیزی را: غمر به تغمیراً. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). ◄ غمره مالیدن بر روی جهت صفای رنگ . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). ◄ به کاسه آب دادن اسب را برای تنگی آب . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).