تغنی

(تَ غَ نِّ) [ ع. ] (مص ل.) سرود خواندن، شعر را به آواز خواندن.

(~.) [ ع. ] ۱- (مص ل.) توانگر شدن، بی نیاز شدن. ۲- (اِمص.) توانگری، بی نیازی.