تغو
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تغو. [ ت َغ ْوْ ] (ع مص ) تغت الجاریة الضحک ؛ خواست که خنده را بپوشاند و نتوانست . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). ◄ هلاک گردیدن . (منتهی الارب ).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تغو. [ ت َغ ْوْ ] (ع مص ) تغت الجاریة الضحک ؛ خواست که خنده را بپوشاند و نتوانست . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). ◄ هلاک گردیدن . (منتهی الارب ).