تغییض
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تغییض . [ ت َغ ْ ] (ع مص ) کم کردن و بازداشتن اشک را. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد): لبد عجاجته و غیض مجاجته ُ؛ ای ماکان یسیل من عینیه و انفه عندالبکاء. (اقرب الموارد). ◄ در جنگل جای گرفتن شیر. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). ◄ کم شدن آب یا کم شدن قیمت چیزی . (از اقرب الموارد).