تغییق
/vâže/
لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تغییق . [ ت َغ ْ ] (ع مص ) تباه کردن مال را. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). تباه کردن . (آنندراج ). ◄ خیره کردن بینائی کسی را. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء)(از اقرب الموارد) (از آنندراج ). ◄ مختلطرای گردیدن و ثابت نماندن بر چیزی . (منتهی الارب ).