تفاج

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

تفاج . [ ت َ فاج ج ](ع مص ) گشاده داشتن میان هر دو پا در رفتن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).