تفاطو
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تفاطؤ. [ ت َ طُءْ ] (ع مص ) درآمده پشت و برآمده سینه گردیدن . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). ◄ خویشتن را کشیدن از کاری و سرکشی نمودن . ◄ بازپس گردیدن . ◄ منکسر شدن و بازگردیدن . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).