تفاقر

تفاقر. [ ت َ ق ُ ] (ع مص ) بهانه ٔ فقر و درویشی آوردن . ◄ یکدیگر تفاخر کردن در فقر خویش . ◄ زبون و پست نمودن خویشتن . (ناظم الاطباء).