تفاوض
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تفاوض . [ ت َ وُ ] (ع مص ) با یکدیگر انباز شدن در کار. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). با یکدیگر انباز و برابر شدن در کار و مال . (از اقرب الموارد). ◄ برابری : شرکة تفاوض ؛ انبازی برابر. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (آنندراج ).