تفایا
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تفایا. [ ت َ ] (ع اِ) نوعی از غذای پختنی که ترکیب یافته است از گوشت و آب و ادویه و پرسیاوشان و نمک و در «تفایا الخضراء» پرسیاوشان «تر» است و در حالیکه در «تفایا البیضاء« »خشک » میباشد. (از دزی ج ١ صص ١٤٧-١٤٨).