تفتان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تفتان . [ ت َ ] (ص، اِ) آنچه ازآفتاب یا آتش گرم شده باشد. (غیاث اللغات ) (آنندراج ). هر چیز گرم شده از آفتاب یا آتش . (ناظم الاطباء). ◄ و قسمی از نان که آنرا به هندی پراتها گویند. (غیاث اللغات ) (آنندراج ) (از ناظم الاطباء).
تفتان . [ ت َ ] (اِخ ) نام کوهی آتشفشانی به مکران که هم امروز دائماً ابخره و گاهی مواد سوزان از آن خارج میشود. (یادداشت بخط مرحوم دهخدا).