تفتق

(تَ فَ تُّ) [ ع. ]<BR>۱- (مص ل.) شکافتن، شکاف خوردن، کفتن، کافتن.<BR>۲- (اِمص.) شکافتگی ؛ ج. تفتقات.<br>

(تَ فَ تُّ) [ ع. ] ۱- (مص ل.) شکافتن، شکاف خوردن، کفتن، کافتن. ۲- (اِمص.) شکافتگی ؛ ج. تفتقات.

تفتق . [ ت َ ف َت ْ ت ُ ] (ع مص ) گشاده شدن و شکافته گردیدن . (تاج المصادر بیهقی ) (از زوزنی ).شکافته و گشاده گردیدن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). تشقق چیزی . متاوع تفتیق . (از اقرب الموارد). ◄ گشاده گردیدن تهیگاه و سر سرین شتر از کثرت چرا. (از اقرب الموارد). ◄ گشاده گردیدن زبان کسی به سخن . (از اقرب الموارد).