تفتیت/vâže/ذخیره واژهاشتراکهمهفرهنگ فارسی معینفرهنگ فارسی معین(تَ) [ ع. ] ۱- (مص م.) ریز ریز کردن، از هم پاشیدن. ۲- (مص ل.) شکسته و ریزه شده.واژه قبلی: تفتیواژه بعدی: تفتیح