تفحاح
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تفحاح . [ ت َ ] (ع اِ) تفحاح الافعی . آواز مار که از دهانش برآید. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). فحیح . (اقرب الموارد).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تفحاح . [ ت َ ] (ع اِ) تفحاح الافعی . آواز مار که از دهانش برآید. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). فحیح . (اقرب الموارد).