تفحیم
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تفحیم . [ ت َ ] (ع مص ) نارفتن اول شب تا تاریکی شب بشود. (تاج المصادربیهقی ). سیرناکردن در تاریکی اول شب . ◄ سیاه گردانیدن چیزی را. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). با زغال سیاه کردن . (از اقرب الموارد).