تفخیر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تفخیر. [ ت َ ] (ع مص ) حکم کردن به غلبه ٔ کسی بر کسی در فخر. (زوزنی ). افزون داشتن یکی را بر دیگری در فخر. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). تفضیل . (از اقرب الموارد).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تفخیر. [ ت َ ] (ع مص ) حکم کردن به غلبه ٔ کسی بر کسی در فخر. (زوزنی ). افزون داشتن یکی را بر دیگری در فخر. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). تفضیل . (از اقرب الموارد).