تفهق
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تفهق . [ ت َ ف َهَْ هَُ ] (ع مص ) فراخ و گشاده گردیدن برق و جز آن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). ◄ روان گردیدن خون و جز آن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). ◄ پر گردیدن ظرف . (از اقرب الموارد).