تفوح

تفوح . [ ] (اِخ ) (درخت سیب ) اول، مردی از نسل یهودا. اول تواریخ ٢:٤٣ دوم، اسم دو شهر بود که یکی در دشت یهودا بطرف دریای روم واقع بود. صحیفه ٔ یوشع ١٥:٣٤ و آن غیر از بیت تفوح می باشد که در نزدیکی حبرون واقع و دیگری متعلق به سبط افرائیم و در مرز و بوم منسی واقع بود صحیفه ٔ یوشع١٦:٨ و ١٧:٨. و دور نیست که همان عین تفوح باشد ایضاً ١٧:٧. خود شهر به فرائیم و زمین به منسی تعلق داشت ایضاً ١٧:٨. اما تفوح که در صحیفه ٔ یوشع ١٢:٧ مذکور است نمیدانیم کدامیک میباشد. (قاموس کتاب مقدس ).