واژه جو

تقبیط

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

تقبیط.[ ت َ ] (ع مص ) روی ترش و آژنگناک کردن . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). مقلوب تقطیب است یعنی آژنگ افکندن دو ابرو. (از اقرب الموارد). و رجوع به تقطیب شود.

معنی تقبیط | واژه جو