تقحز

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

تقحز. [ ت َ ق َح ْح ُ ] (ع مص ) سخن درشت و زشت بر زبان راندن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).