تقصی
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(تَ قَ صِّ) [ ع. ] (مص ل.) به نهایت چیزی رسیدن، دور شدن.<br>
فرهنگ فارسی معین
(تَ قَ صِّ) [ ع. ] (مص ل.) به نهایت چیزی رسیدن، دور شدن.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تقصی . [ ت َ ق َص ْ صی ] (ع مص ) به نهایت رسیدن . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (آنندراج ) (اقرب الموارد). ◄ به غایت رسیدن در بحث مسئله ای و استقصا کردن در آن . (از اقرب الموارد). و تقول : حدیث متقصی . (اقرب الموارد).