تقلیدی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تقلیدی . [ ت َ ] (ص نسبی ) منسوب و متعلق به تقلید. (ناظم الاطباء). پیرو. مقلد. کسی که بی تعقل و تأمل دنباله روی از دیگری کند : مپذیر قول جاهل تقلیدی گرچه بنام شهره ٔ دنیا شد. ناصرخسرو. از آن حکیم، چو تقلیدی این سخن بشنود به جهل گفت چه دانیم ما، مگر دارد. ناصرخسرو.
فرهنگ طیفی واژهدان
بدلی، مصنوعی، برگرفتهشده، عاریه، مأخوذ، متصنع، قلابی، جعلی، دروغی طوطیوار، بیمحتوا جایگزین، جانشین دست دوم