تقوت
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تقوت . [ت َ ق َوْ وُ ] (ع مص ) خورش ساختن، یقال : فلان یتقوت بکذا. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (آنندراج ). ◄ خوردن : تقوت به و اقتات به اقتیاتاً؛ اکله . (از اقرب الموارد). قوت گرفتن . (تاج المصادر بیهقی ).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تقوت . [ت َ ق َوْ وُ ] (ع مص ) خورش ساختن، یقال : فلان یتقوت بکذا. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (آنندراج ). ◄ خوردن : تقوت به و اقتات به اقتیاتاً؛ اکله . (از اقرب الموارد). قوت گرفتن . (تاج المصادر بیهقی ).