واژه جو

تقوه

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

تقوه . [ ] (اِخ ) (انتظار) ١- پدر زن حلده ٔ نبیه . دوم پادشان ٢٢:١٤ که در دوم تواریخ ٣٤:٢٢ توقهه خوانده شده است . ٢- پدر یحزیا. کتاب عزرا ١٠:١٥. (قاموس کتاب مقدس ).

معنی تقوه | واژه جو