تل اعفر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تل اعفر. [ ت َل ْ ل ُ اَ ف َ رَ ] (اِخ ) عامه ٔ مردم آنرا چنین گویند اما خواص تل یعفر گویند اصل آن التل الاعفر بوده است بخاطر رنگ آن سپس بکثرت استعمال و آسانی تلفظ، تل اعفر شده است . قلعه و ربضی است بین سنجار و موصل و در وسط وادیی و در آن نهری جاری است ...آبش گواراست اما وباناک است و بدانجا خرمای فراوان است که رطب آنرا به موصل برند. (از معجم البلدان ).
تل اعفر. [ت َل ْ ل ُ اَ ف َ رَ ] (اِخ ) شهرکی است نزدیک حصن مسلمةبن عبدالملک، بین حصن مسلمة و رقة از نواحی جزیره وبدانجا بستانها و موستانهاست . (از معجم البلدان ).