تلاج

(تَ) (اِ) بانگ، مشغله شور و غوغا.<br>

(تَ) (اِ) بانگ، مشغله شور و غوغا.

تلاج . [ ت َ / ت ِ ] (اِ) بانگ و مشغله . (لغت فرس اسدی چ اقبال ص ٥٤) (از فرهنگ جهانگیری ) (فرهنگ رشیدی ) (برهان ) (اوبهی ) (انجمن آرا) (آنندراج ) (از ناظم الاطباء). شور و غوغا و غلغله . (برهان ) (از غیاث اللغات )(از شرفنامه ٔ منیری ) (از ناظم الاطباء) : شب بیامدبر درم دربان باج در بجنبانید با بانگ و تلاج . طیان (از لغت فرس اسدی چ اقبال ص ٥٤). ز آه زخمی و آوازکوس و ناله ٔ نای بگوش چرخ رسد غلغل و غریو تلاج . منصور شیرازی (از فرهنگ جهانگیری ). نیست ممکن در زمان عدل او کز کسی در ملک برخیزد تلاج . فخری (از فرهنگ رشیدی ).