تلاحز
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تلاحز. [ ت َ ح ُ ] (ع مص ) خلاف یکدیگر آمدن و دشواری کردن با یکدیگر در سخن، یقال : تلاحزوا فی القول . ◄ همدیگر قافیه نقل کردن کودکان . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تلاحز. [ ت َ ح ُ ] (ع مص ) خلاف یکدیگر آمدن و دشواری کردن با یکدیگر در سخن، یقال : تلاحزوا فی القول . ◄ همدیگر قافیه نقل کردن کودکان . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).