تلاسار
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تلاسار. [ ] (اِخ ) تلستار (تل آشور) مکانی است که بنی عدن در آنجا ساکن بودند بعد از آن آشوریان بدانجا غلبه کردند دوم پادشاهان ١٩:١٢ و کتاب اشعیا ٣٧:١٢. رولنسن گمان میبرد که موقع تلاسار در غربی الجزیره در نزدیکی حاران و اورفا واقع است لیکن لیرد گمان دارد که در طرف غربی، در نزدیکی تل عفر، شانزده یلی موصل واقع است . (از قاموس کتاب مقدس ).