تلاعة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تلاعة. [ ت َ ع َ ] (ع اِ) درازی گردن . (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).
تلاعة. [ ت َ ع َ ] (اِخ ) آبی است مر کنانة را. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). جایی است در حجاز متعلق به بنی کنانة. (مراصدالاطلاع ).